Runda jesienna okiem trenera rocznika 2012
Za rocznikiem 2012 Józefovii intensywna runda, która przyniosła zarówno wysokie zwycięstwa, jak i trudne momenty wymagające wyciągania wniosków. To był czas nauki, budowania zespołu i zbierania doświadczeń. O tym, co najważniejsze w minionych miesiącach, opowiada trener drużyny Patryk Majszczyk.
Jak trener oceni rundę w wykonaniu zespołu - zarówno pod względem wyników, jak i miejsca w tabeli?
Miniona runda była prawdziwym festiwalem wzlotów i upadków. Zdarzały się mecze, w których wygrywaliśmy wysoko u siebie z drużyną, która ostatecznie wygrała ligę, ale potrafiliśmy też stracić punkty w wyjazdowym spotkaniu z zespołem zamykającym tabelę. To był przede wszystkim sezon nauki i zbierania doświadczeń w rywalizacji z bardzo mocnymi, klasowymi drużynami. Pokazał on, że ta drużyna ma duży potencjał, ale jednocześnie obnażył braki, nad którymi musimy konsekwentnie pracować na treningach.
Co było największym sportowym wyzwaniem w tej rundzie?
Zdecydowanie duża liczba kontuzji, biorąc pod uwagę, że wystawiliśmy aż trzy drużyny do rozgrywek ligowych. Przy takiej liczbie meczów i obciążeń logistycznych utrzymanie stabilności kadry było dużym wyzwaniem.
Jak zespół radził sobie z presją meczową i kluczowymi momentami spotkań?
Uważam że drużyna znakomicie radzi sobie w meczach z drużynami na papierze wyżej notowanymi. Natomiast problemem bywa koncentracja w spotkaniach ze słabszymi przeciwnikami. To jeden z elementów, nad którymi będziemy pracować w przerwie między rozgrywkami. W tej kategorii wiekowej gra w lidze powinna być przyjemnością – presja często wynika z czynników zewnętrznych.
Czy jest zawodnik, który w tej rundzie wyróżniał się szczególnym zaangażowaniem na treningach? Czy można mówić o wyraźnym postępie indywidualnym któregoś z zawodników?
Nie chciałbym wyróżniać pojedynczych zawodników. Każdy ma swoją rolę w drużynie i każdy jest ważny zarówno na treningach, jak i w meczach. Zaangażowanie całego zespołu stoi na bardzo wysokim poziomie.
Jak trener oceni ogólny rozwój drużyny na przestrzeni ostatnich miesięcy?
Grając niemal co weekend z bardzo mocnymi zespołami z Mazowsza i nie tylko, drużyna notuje wyraźny postęp. Widać go nie tylko w aspektach technicznych i motorycznych, ale także w świadomości gry.
Które spotkania były najlepszymi w tej rundzie, a które stanowiły największe wyzwanie?
Jeśli miałbym wskazać trzy najlepsze mecze, byłyby to 6:1 z Kosą Konstancin, 5:3 z Escolą Varsovia II oraz 2:2 ze Zniczem Pruszków.
Jakie trzy cechy najlepiej charakteryzowały grę zespołu w tej rundzie?
Zaangażowanie, wzajemna mobilizacja oraz systematyczny rozwój.
Czym obecna drużyna różni się od zespołu sprzed roku?
W kategoriach D i C zmiany są widoczne niemal z miesiąca na miesiąc. Najbardziej widać postęp w rozumieniu gry, zespołowości oraz odwadze w podejmowaniu boiskowych decyzji.
Chciałbym także serdecznie podziękować naszym kibicom za znakomite wsparcie podczas meczów oraz rodzicom za zaufanie i pomoc w rozwoju drużyny.
WSPIERAJĄ NAS:





